Pytanie
Jaki jest współczynnik obciążenia krytycznego i jak można go określić?
![Obciążenia obliczeniowe i imperfekcje do analizy statyczno -wytrzymałościowej](/pl/webimage/011704/2466125/01-de.png?mw=512&hash=9f2525444a7414dfb1c05a73e375e9c4fe4f47b1)
![KB 001884 | AISC Rozdział F Zwichrzenie a porównanie wartości własnych metod w RFEM 6](/pl/webimage/051669/3996729/2024-07-24_15-34-55.png?mw=512&hash=8e8765705188abd3585dcebe00ae04ca6e38b005)
![KB 001885 | Ocena przemieszczenia kondygnacji pod wpływem obciążeń sejsmicznych zgodnie z ASCE 7-22 i modelem budynku](/pl/webimage/051645/3995306/im1.png?mw=512&hash=b8237709c4f30213fac51d86d32a42bddde72f03)
![KB 001883 | "Projektowanie blachownic zgodnie z AISC 360-22 w RFEM 6](/pl/webimage/051561/3980997/im1.png?mw=512&hash=b8237709c4f30213fac51d86d32a42bddde72f03)
![Funkcja 002720 | Modaler Relevanzfaktor für die Stabilitätsanalyse](/pl/webimage/046379/3664428/2023-12-11_12-37-09.png?mw=512&hash=dd94c1b169faa95ccb77029c57c0d321228589d8)
Stosując modalny współczynnik istotności (MRF) można ocenić, w jakim stopniu poszczególne elementy konstrukcyjne przyczyniają się do powstania rzeczywistego kształtu wyboczenia. Obliczenia opierają się na energii względnego odkształcenia sprężystego każdego pojedynczego pręta.
Dzięki MRF można rozróżnić lokalne i globalne kształty wyboczenia. Jeżeli kilka prętów ma znaczny MRF (np. > 20%), bardzo prawdopodobna jest niestateczność całej konstrukcji lub jej części. Jeżeli jednak suma wszystkich MRF dla kształtu drgań wynosi około 100%, należy spodziewać się lokalnego problemu ze statecznością (np. wyboczenia pojedynczego pręta).
Ponadto MRF może być wykorzystany do określenia obciążeń krytycznych i równoważnych długości wyboczeniowych poszczególnych prętów (np. do analizy stateczności). Kształty wyboczenia, dla których dany pręt ma małe wartości MRF (np. <20%), mogą zostać w tym kontekście pominięte.
MRF jest wyświetlany według kształtów wyboczenia w tabeli wyników w sekcji Analiza stateczności --> Wyniki według prętów --> Długości efektywne i obciążenia krytyczne.
![Cecha 002443 | Kontrola stanu zarysowania do analizy odkształcenia i szerokości rys](/pl/webimage/032308/3333735/crackstate_EN.jpg?mw=512&hash=7a751769b3bfd152da28f9c235b662fe4a66d28f)
W konfiguracji stanu granicznego użytkowalności można dostosowywać różne parametry obliczeniowe przekrojów. W tym miejscu można kontrolować warunek przekroju zastosowany do analizy odkształcenia i szerokości zarysowania.
Można aktywować następujące ustawienia:
- Stan zarysowania obliczony na podstawie powiązanego obciążenia
- Stan zarysowany obliczony jako obwiednia ze wszystkich sytuacji obliczeniowych SGU
- Stan przekroju zarysowanego - niezależny od obciążenia
![Cecha 002415 | Ulepszona segmentacja dla kontroli deformacji](/pl/webimage/032122/3329118/Durchbiegung_EN.jpg?mw=512&hash=fb47e7913917db6b85f0c6246366c502cd9f8ba5)
W zakładce 'Podpory obliczeniowe i ugięcia' w pozycji 'Edytować pręt', pręty można podzielić na segmenty za pomocą zoptymalizowanych okien wprowadzania danych. W zależności od warunków podparcia, wartości graniczne odkształceń dla belek wspornikowych lub belek jednoprzęsłowych są dostosowywane automatycznie.
Po zdefiniowaniu podpory obliczeniowej w odpowiednim kierunku na początku pręta, końcu pręta i w węzłach pośrednich, program automatycznie rozpoznaje segmenty i długości segmentów, do których odnosi się dopuszczalne odkształcenie. Na podstawie zdefiniowanych podpór obliczeniowych moduł wykrywa również automatycznie, czy jest to belka czy wspornik. Ręczne przydzielanie, podobnie jak w poprzednich wersjach (RFEM 5), nie jest już konieczne.
Opcja 'Długości zdefiniowane przez użytkownika' umożliwia modyfikowanie długości odniesienia w tabeli. Domyślnie stosowana jest zawsze odpowiednia długość segmentu. Jeżeli długość odniesienia różni się od długości segmentu (na przykład w przypadku prętów zakrzywionych), można ją dostosować.
![Cecha 002416 | Prezentacja wyników przy użyciu płaszczyzny tnącej](/pl/webimage/032133/3329387/ClippingEbene_EN.jpg?mw=512&hash=d3971d5a6846c92d3334b593636f1de8c4d2f199)
Funkcja ta przyczynia się również do przejrzystego wyświetlania wyników. Płaszczyzny przycinania to płaszczyzny, które można umieszczać w dowolnym miejscu w modelu. Wskutek tego strefa przed lub za płaszczyzną jest ukrywana na ekranie. W ten sposób można w przejrzysty i prosty sposób wyświetlić wyniki, na przykład na przecięciu lub bryle.