![Baza informacji | Baner](/pl/webimage/038837/3589308/databaze-znalosti.jpg?mw=1600&hash=1eb57b268d82aab2fcc6e4b1870c31e9745325e9)
Baza informacji
Baza informacji zawiera artykuły techniczne na temat "analizy konstrukcyjnej", które mogą być pomocne w codziennej pracy. Ponadto mają Państwo dostęp do porad i wskazówek dotyczących korzystania z programów RFEM i RSTAB, modułów dodatkowych i programów samodzielnych.
1105 Wyniki
Wyświetl wyniki:
Sortuj według:
W tym artykule pokażemy, jak zdefiniować żebra podłużne na blasze pręta za pomocą komponentu „Żebro” w rozszerzeniu Połączenia stalowe.
Pokaż więcej
W tym artykule nakreślono analogię między generowaniem siatki ES dla osobnych obiektów za pomocą opcji „Preferowana niezależna siatka ES” a generowaniem siatki bez korzystania z tej opcji.
Z tego artykułu dowiesz się, jak zamodelować proste połączenie z blachą czołową w programie RFEM 6.
Dzięki rozszerzeniu Projektowanie konstrukcji stalowych możliwe jest projektowanie konstrukcji stalowych zgodnie z normą AISC 360-22. W poniższym artykule porównano wyniki obliczeń zwichrzenia zgodnie z rozdziałem F z analizą wartości własnych.
Niniejszy artykuł skupia się na specyficznych aspektach projektowania konstrukcji membranowych, które mają specyficzne wymagania, takich jak znajdowanie kształtu (form-finding) i generowanie szablonów cięcia. Integralną częścią projektowania tych konstrukcji jest proces wyszukiwania odpowiednich wstępnie sprężonych kształtów i generowania szablonów cięcia. Tekst krótko opisuje dwa podstawowe procesy w projektowaniu konstrukcji membranowych. Celem jest zilustrowanie ich fizycznego charakteru i zademonstrowanie poszczególnych stwierdzeń za pomocą towarzyszących im przykładów.
W inżynierii konstrukcyjnej przewidywanie wpływu turbulentnego przepływu wiatru na konstrukcje ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i wydajności. Modelowanie turbulencji w Computational Fluid Dynamics (CFD) pomaga w symulacji tych interakcji. Inżynierowie muszą wybrać praktyczny model turbulencji, równoważąc wydajność, dokładność i możliwości zastosowania. Typowe modele to uśredniony Navier-Stokes (RANS), niestabilny uśredniony Navier-Stokes (URANS) oraz Delayed Detached Eddy Simulation (DDES). Program RANS jest niezawodnym i ekonomicznym rozwiązaniem w przypadku stałych przepływów, URANS rejestruje zależne od czasu zjawiska dla średnich niestateczności, a DDES, hybryda RANS i symulacji dużych wirów (LES), rozwiązuje złożone struktury turbulentne. Zrozumienie mocnych stron i ograniczeń każdego modelu pomoże inżynierom wybrać najlepsze podejście do swoich potrzeb.
Ocena przemieszczenia kondygnacji w budynku jest kluczowa dla zapewnienia zadowalających parametrów konstrukcyjnych poprzez ograniczenie przemieszczenia kondygnacji. Nadmierne znoszenie może powodować niestateczność systemu i powodować uszkodzenia elementów niekonstrukcyjnych, takich jak ściany działowe. W tym artykule opisano procedurę wyznaczania przemieszczeń międzykondygnacyjnych zgodnie z ASCE 7-22 i rozszerzeniem Model budynku w programie RFEM 6.
Blachownica to ekonomiczny wybór w przypadku konstrukcji o dużych rozpiętościach. Blachownica o przekroju dwuteowym ma zazwyczaj głęboki środnik, aby zmaksymalizować jego nośność na ścinanie i rozstaw pasów, oraz cienki środnik, aby zminimalizować ciężar własny. Ze względu na duży stosunek wysokości do grubości (h/tw ) może być konieczne zastosowanie usztywnień poprzecznych w celu usztywnienia smukłości środnika.
Zrozumienie sztywności połączeń stalowych ma kluczowe znaczenie w projektowaniu konstrukcji. Często połączenia są traktowane jako połączenia całkowicie sztywne lub przegubowe, co może prowadzić do nieekonomicznych lub nawet ryzykownych warunków projektowych. Dowiedz się, w jaki sposób program RFEM firmy Dlubal i rozszerzenie Połączenia stalowe pomagają weryfikować sztywność połączeń i nośność na zginanie, zapewniając bezpieczniejsze i bardziej ekonomiczne warunki projektowe.
Z tego artykułu dowiesz się, jak modelować i wymiarować konstrukcje kablowe w programach RFEM 6 i RSTAB 9.
Ten artykuł opisuje i wyjaśnia wpływ sztywności na zginanie kabli na ich siły wewnętrzne. Z tego artykułu dowiesz się również, jak zredukować ten wpływ.
Norma ASCE 7-22 [1], rozdz. 12.9.1.6 określa, kiedy efekty P-delta powinny być uwzględniane podczas przeprowadzania analizy modalnego spektrum odpowiedzi dla obliczeń sejsmicznych. W NBC 2020 [2], Wys. 4.1.8.3.8.c jedynie w niewielkim stopniu wymaga uwzględnienia przechyłów spowodowanych interakcją obciążeń grawitacyjnych z konstrukcją odkształconą. Z tego względu podczas przeprowadzania analizy sejsmicznej mogą wystąpić sytuacje, w których efekty drugiego rzędu, znane również jako P-delta, muszą zostać uwzględnione.
W artykule przedstawiono podstawowe pojęcia z zakresu dynamiki konstrukcji i ich roli w projektowaniu konstrukcji sejsmicznych. Duży nacisk kładzie się na wyjaśnienie aspektów technicznych w zrozumiały sposób, aby tematyka była zrozumiała dla czytelników bez dużej wiedzy technicznej.
Obliczanie ściany drewnianej zbudowanej z paneli za pomocą grubości typu Drewniany panel szkieletowy
W tym artykule porównano obliczenia drewnianej ściany z paneli za pomocą grubości typu "Drewniany panel szkieletowy" z obliczeniami ręcznymi.
Rozszerzenie Wymiarowanie drewna umożliwia wymiarowanie słupów drewnianych zgodnie ze standardową metodą ASD 2018 NDS. Dokładne wyznaczenie nośności na ściskanie oraz współczynników redukcyjnych dla prętów drewnianych jest konieczne dla bezpieczeństwa konstrukcji. Poniższy artykuł weryfikuje maksymalną wytrzymałość na wyboczenie krytyczną obliczoną w module rozszerzeniowym Wymiarowanie drewna przy użyciu równań analitycznych krok po kroku zgodnie z normą NDS 2018, w tym współczynników dostosowania przy ściskaniu, skorygowanej wartości obliczeniowej na ściskanie i końcowego stopnia wyboczenia.
Wymiana danych między RFEM 6 i Allplan może odbywać się przy użyciu różnych formatów plików. W artykule przedstawiono wymianę danych dla wyznaczonego zbrojenia powierzchniowego z wykorzystaniem interfejsu ASF. Pozwala to na wyświetlenie wartości zbrojenia z RFEM jako krzywych konturu lub kolorowych obrazów zbrojenia w Allplan.
Wyboczenie giętno-skrętne (LTB) jest zjawiskiem, które występuje, gdy belka lub element konstrukcyjny są zginane, a pas ściskany nie jest wystarczająco podparty bocznie. Prowadzi to do kombinacji przemieszczenia bocznego i skręcenia. Jest to decydujący czynnik przy wymiarowaniu elementów konstrukcyjnych, zwłaszcza smukłych belek i dźwigarów.
W rozszerzeniu Projektowanie konstrukcji stalowych dla programu RFEM 6 dostępne są trzy typy ram sprężystych (zwykłe, pośrednie i specjalne). Wyniki obliczeń sejsmicznych zgodnie z AISC 341-22 są podzielone na dwie sekcje: wymagania dotyczące prętów i połączeń.
Artykuł 4.1.8.7 kanadyjskich przepisów budowlanych (NBC) 2020 zawiera jasną procedurę dotyczącą metod analizy trzęsień ziemi. Metoda bardziej zaawansowana, a mianowicie metoda analizy dynamicznej opisana w rozdziale 4.1.8.12, powinna być stosowana dla wszystkich typów konstrukcji, z wyjątkiem tych, które spełniają kryteria podane w 4.1.8.7. W przypadku pozostałych konstrukcji, może być stosowana nieco prostsza metoda równoważnych sił statycznych (ESFP), opisana w rozdziale 4.1.8.11.
Obliczenia ze względu na zmęczenie zgodnie z EN 1992-1-1 należy przeprowadzać w przypadku elementów konstrukcyjnych, które są poddane działaniu dużych zakresów naprężeń i/lub wielu zmianom obciążenia. W takim przypadku obliczenia dla betonu i zbrojenia są przeprowadzane osobno. Dostępne są dwie alternatywne metody obliczeniowe.
Jeśli dostępne są wyniki parcia powierzchniowego na budynek wywołane wiatrem, można je zastosować w modelu konstrukcyjnym w programie RFEM 6, przetworzonym przez RWIND 2 i wykorzystać jako obciążenia wiatrem do analizy statycznej w RFEM 6.
Za pomocą programów RWIND 2 i RFEM 6 można teraz obliczać obciążenia wiatrem na podstawie zmierzonego eksperymentalnie ciśnienia wiatru na powierzchnie. Zasadniczo dostępne są dwie metody interpolacji, umożliwiające rozłożenie ciśnienia mierzonego w izolowanych punktach na powierzchnie. Żądany rozkład ciśnienia można uzyskać za pomocą odpowiedniej metody i ustawień parametrów.
W tym artykule wyjaśniono, jak działają obliczenia podczas wstępnej analizy sztywności w programie Połączenia stalowe.
Aby ocenić, czy w obliczeniach dynamicznych konieczne jest również uwzględnienie analizy drugiego rzędu, w normie EN 1998‑1, sekcje 2.2.2 i 4.4.2.2 zawarto współczynnik wrażliwości międzykondygnacyjnego znoszenia θ. Można ją obliczyć i przeanalizować za pomocą programów RFEM 6 i RSTAB 9.
Zgodnie z normami EN 1998-1 sekcje 2.2.2 i 4.4.2.2 do obliczeń stanu granicznego nośności należy przeprowadzić obliczenia z uwzględnieniem teorii drugiego rzędu (efekt P-Δ). Efekt ten nie musi być uwzględniany tylko w przypadku, gdy współczynnik wrażliwości międzykondygnacyjnej jest mniejszy niż 0,1.
Rozszerzenie Projektowanie konstrukcji stalowych w RFEM 6 oferuje teraz możliwość przeprowadzania obliczeń sejsmicznych zgodnie z AISC 341-16 i AISC 341-22. Obecnie dostępnych jest pięć typów systemów sejsmicznych (SFRS).
W rozszerzeniu Projektowanie konstrukcji stalowych dla programu RFEM 6 dostępne są trzy typy ram sprężystych (zwykłe, pośrednie i specjalne). Wyniki obliczeń sejsmicznych zgodnie z AISC 341-16 są podzielone na dwie sekcje: wymagania dotyczące prętów i połączeń.
Obliczanie ramy momentowej zgodnie z AISC 341-16 jest teraz możliwe w rozszerzeniu Projektowanie konstrukcji stalowych dla programu RFEM 6. Wynik obliczeń sejsmicznych jest podzielony na dwie sekcje: wymagania dotyczące prętów i połączeń. W tym artykule omówiono wymaganą wytrzymałość połączenia. Przedstawiono przykładowe porównanie wyników pomiędzy RFEM a AISC Seismic Design Manual [2].
Obliczenia zwykłej ramy stężonej koncentrycznie (OCBF) oraz SCBF (specjalnej konstrukcji szkieletowej stężonej koncentrycznie) można przeprowadzić w rozszerzeniu Projektowanie konstrukcji stalowych dla programu RFEM 6. Wyniki obliczeń sejsmicznych zgodnie z AISC 341-16 i 341-22 są podzielone na dwie sekcje: Wymagania dotyczące prętów i połączeń.
Stworzenie przykładu walidacyjnego dla obliczeniowej mechaniki płynów (CFD) jest kluczowym krokiem w zapewnieniu dokładności i wiarygodności wyników symulacji. Proces ten polega na porównywaniu wyników symulacji CFD z danymi eksperymentalnymi lub analitycznymi uzyskanymi w rzeczywistych sytuacjach. Celem jest ustalenie, czy model CFD może wiernie odwzorować zjawiska fizyczne, które ma symulować. W tym przewodniku opisano kroki niezbędne do opracowania przykładu walidacyjnego dla symulacji CFD, od wyboru odpowiedniego scenariusza po analizę i porównanie wyników. Skrupulatnie wykonując te kroki, inżynierowie i badacze mogą zwiększyć wiarygodność swoich modeli CFD, torując drogę do ich efektywnego zastosowania w różnych dziedzinach, takich jak aerodynamika, lotnictwo i badania nad środowiskiem.